Ny blogg: Her

Going pink for october

Då var det den tida av året igjen. Nokre dagar på overtid, men bloggen vart rosa i år også. Klikk på banneret i sidabaren og les om Rosa Sløyfe-aksjonen. Kom igjen, då! Det er jo slik telle-greie og alt og det. Kom, igjen, kom igjen, kom igjen… Eg er sikker på at me saman klarer å få det talet opp i… I alle fall tre. Det må vere to sjeler der ute som klarer å falle innom bloggen ein gong i laupet av oktober, vel?

Eg treng ein jobb!

Helst ein lærarjobb, men ein helgejobb hadde og vore fint om det eg skulle få av lærarjobbing berra var lause vikartimar her og der. Ja, ja, eg veit, is i magen og alt det der, men eg kjenner eg byrjar å verte berre bittelitt stressa… Berre nemner det, liksom…

Jeg har registrert

at de har trommet sammen til et mindre idrettsarrangement på andre siden av Nordsjøen et sted, men jeg kjenner at det bryr meg sånn cirka midt på ryggen.

Hei, igjen...

Ja, kva skjedde eigentleg med alle gode føremål om å blogge oftare (jf. førre bloggposten…)? Om eg kastar blikket ned på bloggarkivet (i sidebaren…), ser eg at eg ikkje har lagt ut noko i det heile i 2012.  (Om de kastar blikket ned på bloggarkivet, vil de sjå at eg har blogga i 2012. Om de les dette har eg nemleg somla meg til å leggje ut denne posten, men førebels, medan eg skriv dette, har eg ikkje det… enno…) Førre innlegg var i april 2011. Det er altså godt over eit år sidan sist.  Kva kan eg seie? Det er lengje sidan eg konkluderte med at bloggoppdatering ikkje er mi sterkaste side…

Det er ikkje det at eg ikkje har tenkt på det. Tanken har slege meg ganske ofte, faktisk, men så har det ikkje vorte til at eg har gjort noko med det. Anten har det heile vorte borte i prokrastinering eller så har det drukna i ein overambisjon om at om det fyrst skal bloggast, så skal det gjerast ordentleg. Dette siste er berre teit. Det er ingenting i denne bloggen som tyder på at lista ligg høgt. Difor, altså, denne posten... Om at eg ikkje har blogga på lengje...  Berre for å senke lista i hovudet mitt, liksom, slik at eg kanskje kan kome i gang igjen. Vonleg. Kanskje. Me for sjå.

Hva skjedde

med alle gode forsett om å blogge oftere?

Teleskopet mitt er større enn ditt, så det så!

Takk til Silje som gjorde meg merksam på vitskapsmennene sin kreativitet når det gjeld namneval til apparat og duppedingsar. 

Her, til dømes, er eit bilete av eit veldig stort teleskop dei har bygd å ørkenen i Chile. Det vert kalla VLT, som sjølvsagt står for Very Large Telescope. Slik kreativitet! Slik fantasi! 

Det finst likevel fleire teleskop som er større enn VLT. Mange vil sikkert seie dei er ekstremt store. Eit av desse ligg dessutan i Europa, og har fylgjeleg fått det fantasifulle namnet E-ELT, eller European Extremely Large Telescope. 

Eg likar tanken på desse vitskapsmennene samla rundt eit bord til alvorlege namnedrøftingar. - Kva skal me kalle maskina?

- Eg veit ikkje… Ho er jo stor…
- Og, det er jo eit teleskop…
- Tenkjer de det same som eg, gutar? Det er jo genialt!
- Ja, men det heiter jo det teleskopet i Chile de veit, og vårt teleskop er jo større. Tenk om nokon skulle kome til å tru at vårt teleskop berre er veldig stort, slik teleskopet i Chile er.
- Nettopp! Eg vil hevde at vårt er ekstremt stort, ikkje berre veldig stort…
- Jau då, men kanskje me òg skal presisere kor me har bygd det, så vert det lettare å finne, meiner eg. 

Snart kjem det eit nytt teleskop. Det skal hete Det aller besteste gigahumongous superteleskopet i indre Gokk (ved Spar-butikken). Eg gler meg.

Elin har satt spillelisten på shuffle igjen...

Sidan sist

Når førre posten heiter “God jul” og me no kan helse kvarandre “god mars”, seier det sitt om oppdateringsfrikvensen til denne bloggaren. Det hadde vore fint å kunne hevde at manglande bloggoppdatering skuldast aktivt og innhaldsrikt liv utanfor bloggsfæren, eller utanfor internetten generelt for den saks skuld, men ein slik påstand ville vore dikt og forbanna løgn. Ikkje det at eg har eit aktivt og innhaldsrikt liv i bloggsfæren eller på internetten heller. Ein slik påstand ville òg kome i kategorien sanning med modifikasjonar. Livet mitt inneheld nemleg ein heil del ganske mykje ingenting. Årsakssamanhengen bak den manglande bloggoppdateringa har difor nøye samanheng med generell latskap. Så veit de det…

Sidan sist, det vil seie julekvelden, har eg drive ein del med jobbing og ein del med jobbsøking. Eg har nemleg hatt den noko tvilsame gleda (eller ei anna kjensle…) av ei adeccotilknyting, som eg no må klare meg utan ettersom St. Paul (skulen, ikkje helgenen… I alle fall ikkje så vidt eg veit…) hadde medynk med meg og skreiv meg på vikarlista si. Hurra! Eigentleg skulle dei ikkje ha bruk for meg før etter vinterferien, men så fekk eg ei tekstmelding på torsdag om eg ikkje kunne kome fredag, og det kunne eg. Sjølvsagt! Så spurde dei om eg ikkje kunne kome kvar dag etter vinterferien i ein månad, hundre prosent, og det kunne eg. Sjølvsagt! Det er nesten så ein får lyst til å konvertere. (Om eg prøvde kunne eg sjølvsagt òg klare å finne grunnar som taler mot å konvertere, men i høve det er sanning i det gamle ordtaket om å ikkje bite handa som før deg, lar eg den ballen liggje. Enn so lengje. Ein kan fort kome til å trø feil i slikt ulent terreng…) 

Ganske nøgd med tilvere.

GOD JUL

En fredelig, gledelig, redelig, ukjedelig, ufortredelig og ubegredelig jul og et überfantastisk og eksepsjonelt godt nytt år ønskes alle som tilfeldigvis skulle forville seg inn på denne bloggen (og de som tilfeldigvis ikke gjør det, men det kan ikke de vite...).

Mens vi venter...

Å høre på i desember...

Satte julespillelisten på shuffle. Dette er de fem første sangene den valgte å spille.

 Thank God it's Christmas - Queen

A Kind of Christmas Card - Morten Harket 

Santa Baby - Kylie Minogue

 Santa Claus is Coming to Town - Jackson 5

Saviour's Day - Cliff Richard

Ønskeliste

Det var da voldsomt til mas, da…

• Fred på jord.
  Det sier seg jo selv. Jeg kjenner formelig hvordan glorien vokser rundt hodet mitt.

• Flodhest...
  
• Yogamatte.

• Kokke til å ha rundt halsen: kobberfarget, steampunk-aktig.

Bildet er hentet her

Bildet er hentet her

• Strikkesokker, selvfølgelig. 

• Ekstern harddisk.
  Fordi Alrik er fantastisk, men liten på alle måter...

• Mp3-spiller/iPod. Dvs: liten dings til å spille musikk på...

• Bidrag til gardinfondet.
  På et tidspunkt skal rommet mitt nemlig befjonges av nye gardiner, muligens fra Indiska. 

• Kinobilletter/teaterbilletter/konsertbilletter/operabilletter eller noe annet kjekt. 

• En vinflaske.

• God sjokolade.
  Mørk, siden melk er fy i elinkosten.

• Sånne jelly beans som de har for eksempel på Deli DeLuca

• Noe den stolte giver har laget helt selv og på egenhånd.

• Egen Tardis...

• Bøker:
  John Connolly: The Book of Lost Things
  Orhan Pamuk: My Name Is Red
  Chaim Potok: The Chosen
  Chaim Potok: The Promise
  Aldous Huxley: Brave New World
  Leo Tolstoy: Krig og fred
  Silvia Plath: The Bell Jar
  Neil Gaiman: Neverwhere
  Neil Gaiman: Smoke and Mirrors
  Neil Gaiman: Fragile Things
  Jasper Fforde: The Eyre Affair
  Chinua Achebe: Things Fall Apart
  Albert Camus: Den fremmede
  Gabriel García Márquez: Hundre års ensomhet
  Kristine Tofte: Song for Eirabu
  Joseph Conrad: Heart of Darkness
  John Steinbeck: The Grapes of Wrath
  Kathryn Stockatt: The Help

• Jeg er også blant de som overhodet ikke synes det er trist å få geiter og kyllinger og brønner og fuglene vet hva…For eksempel sånne, eller sånne eller sånne.

Hvis det er noen som lurer på hva som skjer med julekalenderen i år, så er svaret: ikke så mye, egentlig...

1 søndag i advent

Da var dagen kommet: Elins fantastiske julekalender er tilbake. Yei! Tradisjonen tro begynner vi første søndag i advent, bare fordi den i år, som de siste tre årene, faller før første desember. Det gir oss ekstra kalenderluker og ekstra dager med lovlig julemarsipanspising.

De av dere som har fulgt med tidligere år, og har pugget bloggpostene - må sies å være litt spesielle - men vil vite at første søndag i advent  er den søndagen som faller nærmest St. Andreasdagen, som er 30. november. Den er også første dagen i det nye kirkeåret. Så... Godt nyttår!

... Og tenn lys, da dere...


Bildet er fra: Freefoto.com

På hjernen...(Det er Jaran sin feil...)

 Hvor fantastisk er ikke denne?

Elin har bokblogga

her

Going pink for October 2010?

Da var det blitt oktober, og vel så det...

I fjor på disse tider spredde rosaheten seg over intervebbsen på oppfordring blant annet fra Pink for October. Tanken var å skape blest rundt brystkreftsaken ved å farge internett rosa. Dette har vært en årlig tradisjon siden 2006 (tror jeg), men i år skal vi visstnok ikke drive med slikt. Jeg har både googlet og wikipedisert, men begge deler var like resultatløst. Vel, vel, de om det. Jeg kan nemlig drive min egen bittelille blestkampanje, jeg, hvis det er sånn det skal være... 

• Her, for eksempel,  kan du lese mer om brystkreft. 

• Og her kan du lese mer om Rosa Sløyfe-aksjonen.

I'm still going pink for October!

Ufattelig kule Martin glemmer et lite øyeblikk at skole er driiitkjedelig:

Moi: Husker dere i går at vi snakket om fellesnavn og egennavn?
Martin (uten å rekke opp hånden, som vanlig): Ja, det var dritgøy!!! Eller, eg menar... Okey, då, det va gøy...

Denne lærertingen - eg e bare best ;D

Ferdig med blogglayoutoppussingsprosjektet,

tror jeg. For en stund i alle fall...

Ble det fint?

Elin løyser midtaustenkonflikten, one alvorsprat at the time

Kva er regelen om å gjere åtak på skip i internasjonale farvatn? Hei! Sjå på meg. No snakkar eg, og når eg snakkar, kva er det du skal gjere då? Du skal vere …? Stille, ja, og kva meir skal du gjere? Nettopp! Du skal høyre etter. Høyrer du etter no? Flott. Kva var det eg spurde deg om? Du veit ikkje? Det er av di du ikkje høyrer etter. Eg spurde kva regelen om å gjere åtak på skip i internasjonale farvatn er. Veit du ikkje? Å, du veit det. Vil du ikkje seie det? Er det lov å gjere åtak på skip i internasjonale farvatn? Du, sjå på meg. Har du lov å gjere åtak på skip i internasjonale farvatn? Nei, heilt rett, det har du ikkje. Men når du veit at du ikkje har lov til å gjere åtak på skip i internasjonale farvatn, kvifor gjer du det då? Hadde dei våpen, seier du? Men du, Tyrkia hadde jo skjekka det, at dei ikkje hadde våpen. Jammen, kvifor stoler du ikkje på Tyrkia då? De har jo vore vener lengje, de. Ja, eg veit at Tyrkia ikkje vil vere venen din lenger, men trur du at du kanskje må ta noko av skulda for det? Nei vel… Av di Tyrkia er teit og dessutan hadde skipa våpen? Ja, ja, ja, eg skal sjå på bilete ditt. Eg ser. Men du, er du sikker på at dette er våpen, og ikkje verkty og kjøkkenutstyr? Du meiner det er våpen? Våpen som dei skulle smugle inn i Gaza til Hamas? Så det du seier er at heile denne humanitære aksjonen er eit skalkeskjul for å få smugla inn eit artilleri av kjøkkenknivar og skiftenøklar til uvenen din? Men du, sjølv om det skulle vere slik at det hadde vore våpen på skipa… Hyssssj. Du, no er det eg som snakkar. Sjølv om det skulle vere slik at det hadde vore våpen på skipa, tyder det at du har lov å gjere åtak på dei i internasjonale farvatn? Du, kva var det vi nettopp sa om regelen om å gjere åtak på skip i internasjonale farvatn? Nemleg, det er ikkje lov. Så, sjølv om du trur at dei har våpen, og sjølv om dei er vener med uvenen din, viss dei ligg i internasjonalt farvatn, så har du ikkje lov til å gjere åtak på dei. Er det greitt? Du, sjå på meg. Augo denne vegen. Er det greitt? Du har ikkje lov til å gjere åtak på skip i internasjonale farvatn. Er-det-greitt? Aldri meir? Du, eg er ikkje så interessert i kven som byrja. Ro deg ned. Også ser du på meg. Jammen, eg skal snakke med dei òg, men akkurat no snakkar eg med deg, og no fortel eg deg at du ikkje har lov til å gjere åtak mot skip i internasjonale farvatn. Okei? Greitt. Skal du seie orsak, då? Nei? Men du, når me har gjort noko gale, så må me jo be om orsaking. Ikkje? Jammen då tykkjer eg at du skal sitje har på benken en stund og tenkje deg om. Så kan du tenkje litt på dei tinga som du gjorde, også kan du tenkje litt på dei tinga som dei gjorde, også kan du tenkje litt på korleis du opplevde dei tinga som dei gjorde, også kan du tenkje litt på korleis du trur dei opplevde dei tinga som du gjorde. Eg kjem og hentar deg om ei lita stund.